دعاى 2 ( وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ بَعْدَ هَذَا التَّحمِيدِ فِي الصَّلاةِ عَلى رَسُولِ اللَّه صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ ) و دعاى آن حضرت عليه السلام بعد از اين ستايش ، در درود فرستادن به پيامبر خدا كه رحمت خدا بر او و خاندانش باد . 1 - وَ الْحَمْدُ للَّهِ الَّذِي مَنَّ 1 عَليْنا بِمُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ، دُونَ 2 الْأُمَمِ 3 الْماضِيَةِ وَ الْقُرُونِ السَّالِفَةِ 4 ، بِقُدْرَتِهِ الَّتِي لا تَعْجِزُ عَنْ شَيْءٍ وَ إِنْ عَظُمَ ، وَ لا يَفُوتُها 5 شَيْءٌ وَ إِنْ لَطُفَ 6 ، فَخَتَمَ بِنا عَلى جَمِيعِ مَنْ ذَرَأَ 7 ، وَ جَعَلَنا شُهَداءَ عَلى مَنْ جَحَدَ 8 ، وَ كَثَّرَنا بِمَنِّهِ عَلى مَنْ قَلَّ . لغت : 1 - بادادن نعمت بزرگى منّت گذارده ، 2 - غير ، 3 - امت‌ها ، 4 - پيشين ، 5 - از قدرتش نمىرهد ، 6 - خيلى ريز و ظريف باشد ، 7 - آفريد ، 8 - منكر شدن با آگاهى . معنا : سپاس مخصوص خدائى كه ، بر ما مسلمانان به وجود حضرت محمد پيامبرش ، درود و رحمت خدا بر او و خاندانش باد ، منّت گذاشت ، و اين نعمت بزرگ را بر ما عنايت فرمود ، كه به امت‌هاى گذشته و روزگاران پيشين نداده است ، با آن توانائيش كه در برابر هيچ چيز ، اگر چه خيلى بزرگ باشد در ماندگى ندارد ، و هيچ چيز اگرچه خيلى ريز و ظريف باشد از دسترسش خارج نمىگردد ، و ما را آخرين